STADEUS cybert!

Er zijn van die mensen bij wie het uitkijken geblazen is zodra ze hun mond opendoen. Meestal hou je dan je hart vast omdat ze altijd wel iets zeggen dat ongepast, ordinair, beledigend of stom is. Voorbeelden daarvan geef ik niet maar u komt vanzelf op de goede weg als u een zin maakt waarin de woorden Hilton, manieren en Paris voorkomen.

Maar ene Michel uit Hasselt slaat alles. Als die zijn mond opendoet, steekt hij er rietjes in. Niet dat Michel zo’n watje is dat cola drinkt met twee of drie rietjes, omdat één rietje misschien wel verkeerde informatie over zijn status geeft. Neen, Michel blijft rietjes in zijn mond steken. Het ene na het andere. Tot hij met 266 rietjes in zijn mond zit en die bek zo klem raakt dat hij zelfs niet meer “Hier! Ik! Hier!” zou kunnen antwoorden als een fraai gevormde bloedmooie actrice de kamer zou enteren en uitroepen: “Ik ben Eva Longoria, die hete Latijns-Amerikaanse uit Desperate Housewives, en ik kan het moeilijk uitleggen maar ik verlang nu al een week of twee naar stomende seks met ene Michel uit Hasselt. Is die hier?”.

Dergelijk offer brengt een mens niet zomaar en de rietjesman doet het ook niet voor niets. Hij liet een deurwaarder opdraven die de rietjes moest tellen en vervolgens veel officieel papierwerk mocht verrichten om ervoor te zorgen dat Michels prestatie wordt opgetekend in de volgende editie van het Guinness Book of Records. Dat maakt alles nog moeilijker te snappen. Dat je ertoe in staat bent om in je vrije tijd te oefenen om je mond zo ver te rekken dat er 266 rietjes in passen, dat is één ding. Maar dat je ook nog wil dat anderen daar achter komen? Je zou toch denken dat dergelijk gedrag eerder past in het rijtje van winden laten in liften, masturberen, en vinden dat Without You beter wordt gezongen door Mariah Carey dan door Harry Nilsson – daar is niets mis mee, maar je praat er niet over aan tafel.

Het record van het eerste onnozele record in het Guinness Book of Records heeft Michel niet gebroken, want het boek staat er vol van: jongleren met kettingzagen, om het verst een speelkaart werpen, of het meeste bowlingballen op elkaar stapelen (zonder hechtingen!).

Het is op zo’n moment dat je de warme, diepe trailerstem mist van Paul Jambers die de enige juiste vraag zou stellen: recordbrekers, wie zijn ze, wat drijft hen, hebben zij vrienden?

Die recordbrekers hebben ook familie. Ik kan me voorstellen dat je op een dag opstaat en denkt: een Zwitser heeft 264 rietjes in zijn mond gestopt en is zo in het Guinness Book of Records geraakt. Ik wil beter doen! Maar hoe ga je daarmee om als liefhebbende echtgenote? Hoe moet het verder met de kinderen? In elk gezin steken skeletten in de kleerkast maar je wilt toch niet op de speelplaats hoeven uitleggen waarom je vader zich toelegt op de kunst van het zo veel mogelijk ballonnen doen springen in één minuut.

Ik denk altijd dat dergelijke recordpogingen een sluimerende oorzaak van veel leed zijn. Je leest wel eens over familiedrama’s. Dan heeft een vader pakweg een geweer gegrepen en daarmee vrouw en kinderen en de hond doodgeschoten en vervolgens geprobeerd om zelfmoord te plegen door zich herhaaldelijk met een zakje chips tegen het hoofd te slaan. De kranten staan dan vol met commentaren van lichtelijk in shock verkerende buren die altijd weer hetzelfde verhaal vertellen. “Hij was een opperbeste kerel, we hoorden nooit ruzie, het leek een heel gelukkig gezin, we hadden nooit gedacht dat hij ooit een geweer zou grijpen en daarmee vrouw en kinderen en de hond doodschieten.”Kijk eens na of een van ’s mans ouders niet in het Guinness Book of Records heeft gestaan, denk ik dan altijd. Want dat moet toch iets doen met een mens.

Niet in het gezin van de rietjesman, kennelijk. Die vertrouwde de pers toe dat iedereen in zijn gezin de recordbrekerskoorts te pakken heeft. En waarom zouden we hem niet geloven? Ik ga alvast niet in discussie met een man die 266 rietjes in zijn mond heeft. De zoon van de rietjesman houdt het Limburgs record muntstukken tussen de tenen steken (37) en de vrouw van de rietjesman wil het snelheidsrecord banaan eten verbreken. Rietjesman zelf wil nu het record jongleren met eieren doen sneuvelen en dat is maar goed ook, want opeten lukt toch niet met een scheur vol rietjes.

Het zal allemaal wel goedbedoeld zijn en onschuldig. Maar als er binnen een paar jaar in een leuke Limburgse woonwijk een lijk wordt gevonden dat is doorboord met 266 rietjes, hoop ik toch dat de een of andere pientere politiemens even gaat googelen op records. 

(verschenen in De Standaard op zaterdag 12 juli 2008)