Zak
Bij de Fnac kreeg je al een hele tijd geen plastic zak meer. Allemaal goed en wel, ik vind dat een deugdelijk initiatief al heb ik een paar keer inwendig gevloekt toen ik daar binnenwipte en toch iets wilde kopen. Het gat in de ozonlaag mag toch niet integraal op de kap van impulse buyers worden geschoven.
Ik begon het gewoon te worden en deze middag ging ik op een drafje naar de Fnac om een boek te kopen, met een plastic zak van Base in mijn broekzak gevouwen. Aan de kassa bleek de Kyoto policy van Fnac ineens gewijzigd. Voor ik kans zag om de Base-zak tevoorschijn te halen, toverde de kassamevrouw een zakje van Fnac in zicht en hup, mijn boek zat er in. Het was een zak met een boodschap en wel deze: “Om het milieu te beschermen, ruilen we deze zak gratis om zodra u vindt dat hij versleten is.” Welnu, Fnac, ik vind dat hij versleten is. Ik was amper aan de tramhalte of de onderkant van de zak ritste in één fikse ruk open en mijn boek lag op de grond. Biologisch afbreekbaar, jawel, en dan nog binnen de vijf minuten na ingebruikname. Er staat ook een waarschuwing op, dat je geen kinderen met de zak laten spelen omwille van verstikkingsgevaar. Maar met mijn zak zullen weinig gezinsdrama’s in gang worden gezet. Enfin, u doet maar.
