Vorst aan de grond
Werd de vorstin hier aan de grond gezet in zo’n helikopter waarmee foute zakenlui wel eens proberen de files te omzeilen? Neen, kennelijk niet, want er was sprake van een cockpit. Daarin zat prins Willem-Alexander, die tijdens de korte vlucht naar Antwerpen - een worp lijkt een betere naam voor zo’n vlucht - als copiloot voorin mocht zitten. De kroonprins als copiloot! Zou Maxima soms voor de warme hapjes hebben gezorgd? Zelfs een beetje deftig personeel kan er tegenwoordig niet meer af daar bij Oranje. Of hadden de vorstin en haar afstammeling ruzie gemaakt over wie bij het raampje mocht zitten, had de vorstin deze strijd gewonnen - ze is per slot van rekening nog altijd de koningin - en had de kroonprins op geraffineerde wijze wraak genomen? ,,Nou, als u bij het raampje mag zitten, ga ik lekker voorin.” Ik hoor het hem al zeggen. Een gabber, hoor, die Willem-Alexander.
Goed, het was een vliegtuig, maar ik weet niet welk type. Ik durfde het niet na te trekken omdat ik een beetje vreesde dat het een Lockheed was, want je weet nooit hoe lang die geheime afspraken duren, maar niets dan goeds over de doden en van de prins geen kwaad.
Begrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen de luchthaven van Deurne. Dit gezegd zijnde, ik ken duiven die er voor geen goud zouden willen landen. Het ontbreekt die plek namelijk algeheel aan glamour. En zeg nu zelf, als de Nederlandse vorstin niet naar hier komt om drie dagen lang de ogen van de gewone mens uit te steken, dan kan ze toch beter gewoon thuisblijven. Die vlaggetjes kosten geld, hoor.
Moeilijk kan het niet zijn. De afstand tussen het paleis van de Nederlandse koningin en Antwerpen is vlot te overbruggen. Met een stuk of wat extra paarden kan die gouden koets toch gemakkelijk binnen een redelijke tijd de Grote Markt op rijden? En ja, dan mag de kroonprins van mij best op de bok zitten. Daar maken we geen heisa over. Voor een beetje stijl laten we graag enkele vooroordelen vallen. Een echte copiloot kon er weer niet af voor die Hollanders? Ha! Excuus dat ik het zelfs gedacht heb.
Misschien had het met dierenliefde te maken, daar is Oranje ook sterk in. Dieren waren ongeveer het enige dat de afgelopen dagen niet oranje was geschilderd bij onze Noorderburen. Voor paarden van vandaag is zo’n retourtje naar Antwerpen misschien wat al te ver. En om nu van een prins te verwachten dat hij die hele rit vanaf de bok de paardenkonten koelte toewuift met een flink uit de kluiten gewassen palm, dat is toch wat te veel gevraagd.
Maar waar is de tijd dat vorsten rondreisden in speciaal voor de gelegenheid door de beste ontwerpers uitgedoste treinrijtuigen? Wat was daar mis mee? Er is een station in Antwerpen, het ziet er daar allemaal nieuw uit, en nu weet ik toevallig dat een beetje hengst met gemak een koets van het Centraal Station tot bij het standbeeld van Brabo trekt. O, zo’n hengst gaat daar dan wat overmoedig staan blazen en pruttelen van ,,ik kon best nog tot het Eilandje en terug, maar ja dat mens moest hier zijn”.
Daarom pleit ik ervoor om vorsten aan de grond te houden. Sluit Jan Fabre op in een treinwagon en laat hem er niet uit voor hij er iets moois van heeft gemaakt voor die van ons. Het mag wel wat kosten. Walter Van Beirendonck weet vast wel hoe hij een machinist er wat koninklijk uit laat zien.
Bovendien pleiten de koningen van de wereld zo op een ingenieuze en pijnloze wijze voor het openbaar vervoer en dan gaan we echt niet zo beroerd zijn om te kijken of ze allemaal hun Go Pass wel juist hebben ingevuld. Ik durf er trouwens een stuk of wat sierborden om te verwedden dat Willem-Alexander maar wat graag eens vooraan in een locomotief zou willen zitten.
Nu ik erover ben begonnen, waarom dragen de vorsten al zolang geen kroontjes meer? Is dat te zwaar misschien? Is dat te veel gevraagd? Een klein beetje royale glamour? Maar ja, probeer daar maar eens een motorhelm over te trekken. Vandaag zie je niemand meer met een kroontje. Appelen, ja! Maar het is toch hetzelfde niet.
(verschenen in De Standaard op woensdag 28 juni 2006)
