Hup, een kus en opgerot!
U moest mij hier zien zitten. Languit in de gemakkelijke zetel, doorgegist biertje bij de hand, een troostende hand die mij door mijn haren streelt en een inderhaast gehuurd strijkje dat zalvende muziekjes uit ver vervlogen tijden speelt. Ik heb het verdiend, evenals u allen, en laten we gerust allemaal samen opgelucht ademhalen. En in. En uit.
Wij zijn namelijk aan een vreselijk onheil ontsnapt. De Vaste Commissie voor Taaltoezicht (VCT) is met harde hand opgetreden: de term kiss and ride is sinds heden verboden op borden bij stations! Hehe. Dat lucht op. Warm en geborgen dat ik mij voel!
Er bestaan wetten en reglementen die zeggen dat je de tijd van de gerechtelijke- en politiediensten niet zomaar mag vergooien door met belachelijke klachten te komen aandraven. Helaas is dat kennelijk over het hoofd gezien toen de VCT werd opgericht. Het blijkt daar onnozele klachten te regenen, die vooral worden ingediend door N-VA-gemeenteraadsleden. Niet-Veel Anders te doen, zeker.
De VCT lijkt er wel wat mee verveeld te zitten maar kon natuurlijk moeilijk tot een ander besluit komen. De Vlaamse overheid moet de burgers in het Nederlands betuttelen en kiss and ride is niet veel Nederlandser dan Stephen Fry. Maar wie haalt het in zijn hoofd om over kiss and ride borden te zeuren? De klacht komt nota bene uit Geraardsbergen. Dragen ze daar het Nederlands een warm hart toe? Ze noemen een berghelling een muur en Smeerebbe-Vloerzegem is er geen scheldwoord maar een dorpsnaam.
Wie maalt hier nu om? O, ik kan er me wel iets bij voorstellen en vergeef me dat ik me hier enkele clichés veroorloof, maar de woorden fout ringbaardje, met de kippen op stok en alleen een glaasje met de kerst schieten mij spontaan te binnen. Natuurlijk is het een beetje jammer dat die Engelsen er eerst zijn opgekomen, ik kan het ook niet helpen, maar wereldwijd is kiss and ride ingeburgerd en het geeft nergens aanleiding tot schrijnende misverstanden. Heeft u al iemand in wanhoop voor zon bord zien staan, verteerd door onrust wegens niemand in de buurt om te kissen en te voet dus in het onvermogen tot ride? Neen, denk ik, en mocht u ja antwoorden, denk eens na of het iemand was met een fout ringbaardje.
Het kan dus alleen maar erger worden nu. De kiss and ride borden moeten weg, om onze bevolking weer de kans te geven om op het rechte pad te komen, zoveel is duidelijk. Maar wat moet er in de plaats komen, want we willen natuurlijk niet dat automobilisten het noorden kwijtraken en gewoon zoals vroeger even het perron op rijden en vrouw- of manlief zonder zelfs maar een zoen het portier uit trappen. In Geraardsbergen denkt de burgemeester hardop aan het woord dropzone, waarschijnlijk tot iemand hem voorzichtig uitlegt dat dat ook Engels is. Gelukkig, de VCT slaat en zalft. De Commissie biedt troost en gelooft dat met enige creativiteit een toepasselijke Nederlandse tekst kan worden gevonden.
Laat ik daar nu net bang voor zijn. Er zijn mij namelijk al wat creatieve vondsten ingefluisterd. Afzetstrook, zoen- en zoefstrook, aai en zwaai. Ik denk dat de mensen die wél vrienden hebben pas volgende week hun inzendingen sturen. Dan roepen we de hulp in van de luisteraars van Radio 1. Waarna de opdracht bij referendum aan Wim Schamp wordt toegewezen, zolang hij maar belooft zijn tieten niet te laten zien. Taal is niet iets dat een goedmenende ziel aan een bureautje uitvindt. Oké, er is één voorbeeld, één. Klingon. Moet ik meer zeggen? Als we hier de term kiss and ride gebruiken, is dat geheel volgens de eeuwenoude wetten en gebruiken van de taal zo gegroeid. Stel je voor dat we alle vreemde woorden die de voorbije eeuwen in onze taal waren binnengeglipt prompt door nieuwe Nederlandse hadden vervangen, dan waren we een basis van onze geschiedenis kwijt en was de hele etymologie waardeloos. Goed, weer een vak minder op school, maar vroeg of laat krijg je daar spijt van.
Creatief nieuwe woorden maken, daar zijn wij hier niet goed in. In de nieuwe van Dale staan er 1000. Heeft u ze al gezien? Ik vind er niets aan. Het spijt me, ik vond de oude woorden leuker. Hier en daar in een zone 30 straat hangen bewoners affiches voor het raam met daarop enkel voor hartrijders. Hartrijders, heeft u hem? Bweuk. Mijn maag trekt samen als ik dat woord lees en het hangt dan nog alleen in buurten waar je niet sneller dat met 30 km/uur voorbij komt! Stel u voor dat de bedenker hiervan het nieuwe Nederlandse woord voor de kiss and ride strook verzint. Wedden dat het spitsvondiger en geiniger wordt dan kus en rij? En dat doet me zo al iets te veel denken aan wat ze in Nederland afwerkzones noemen. Precies het soort misverstanden dat we bij de ingang van onze stations moeten vermijden. Right?
(vanaf vandaag 7 september 2005 staat deze column weer tweewekelijks op woensdag in De Standaard)
